Teatry telewizji

Trelemorele

Bohaterowie spektaklu to Kobieta i Mężczyzna, których tożsamość jest zmienna i nieokreślona: zmieniają oni płeć, zawód i postać. Ten chwyt pozwala na niezwykłą grę z widzem. Zamknięci we wnętrzu telewizora on i ona zostają zmuszeni do odtwarzania różnych ról zgodnie z panującą obecnie modą na tworzenie telewizji rozkrzyczanej, gwałtownej, przyciągającej widza raczej rozmigotanym obrazem niż treścią.

Reżyser wykorzystuje w spektaklu różne formy przekazu telewizyjnego, na przykład: program informacyjny, teleturniej, widowisko typu show, formy fabularne takie jak telenowela. Burzenie iluzji i jej rekonstruowanie za pomocą wielu zachodzących na siebie światów tworzy niezwykłą mieszankę, z której wyłania się jeszcze jedna historia - opowieść o siedzącym przed telewizorem człowieku, który naiwnie przyjmuje wszystko to, co do niego dociera z ekranu. Spektakl jest ambitnym ostrzeżeniem przed dominacją fałszywego obrazu rzeczywistości kreowanego przez telewizję. Stanowi spojrzenie na dzisiejszy świat przez filtr wszechwładnych przekazów medialnych.

Reżyseria: Piotr Łazarkiewicz

Scenariusz: Piotr Łazarkiewicz na podstawie utworu Tadeusza Różewicza

Zdjęcia: Wojciech Todorow, Jacek Fabrowicz

Polska, 2006, 60 min.

Produkcja: mediabrigade dla TVP2

Fotoplastikon

Fotoplastikon to historyczne już urządzenie, pozwalające na oglądanie sekwencji zdjęć i odbywanie dzięki nim podróży w wyobraźni. Podobna zasada - oglądanie przez widza następujących po sobie sekwencji wydarzeń na przestrzeni prawie stu lat - stanowi konstrukcję dramaturgiczną "Fotoplastikonu".

Miejscem akcji jest mieszkanie w jednej z kamienic powstałych w końcu XIX wieku. Obserwujemy losy bohaterów od końca pierwszej wojny światowej do dnia dzisiejszego. Tekst składa się z sześciu części, które rozgrywają się w latach: 1919, 1942, 1951, 1977, 1995 i 2005. Na początku każdej ze scen poznajemy parę ludzi - kobietę i mężczyznę. W ich życie wkracza Obcy, człowiek który zakłóca istniejący porządek rzeczy. Myślą przewodnią utworu jest upływ czasu odbierany przez pryzmat wspólnej, intymnej przestrzeni, jaką jest mieszkanie, przez które przetacza się historia.

Reżyseria: Piotr Łazarkiewicz

Scenariusz: Krzysztof Bizio

Zdjęcia: Wojciech Todorow

Polska, 2005, 93 min.

Produkcja: mediabrigade dla TVP2